{"id":755,"date":"2019-06-11T15:05:36","date_gmt":"2019-06-11T15:05:36","guid":{"rendered":"https:\/\/www.brothersofmercifuljesus.org\/?page_id=755"},"modified":"2020-05-05T10:43:45","modified_gmt":"2020-05-05T08:43:45","slug":"blessed-michael-sopocko","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.brothersofmercifuljesus.org\/pl\/our-patrons\/blessed-michael-sopocko\/","title":{"rendered":"B\u0142ogos\u0142awiony ks. Micha\u0142 Sopo\u0107ko"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

\u201eNapisz, \u017ce dniem i noc\u0105 wzrok m\u00f3j spoczywa na nim, a \u017ce dopuszczam te przeciwno\u015bci, to dlatego, aby pomno\u017cy\u0107 jego zas\u0142ugi. Nie za pomy\u015blny wynik nagradzam, ale za cierpliwo\u015b\u0107 i trud dla mnie podj\u0119ty\u201d<\/p>Jezus. Dziennik Santa Faustyny, 86.<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

B\u0142ogos\u0142awiony ksi\u0105dz Micha\u0142 Sopo\u0107ko spowiednik i kierownik duchowy \u015bwi\u0119tej siostry Faustyny, by\u0142 bezpo\u015brednio zwi\u0105zany z tajemnic\u0105 objawie\u0144 Jezusa Mi\u0142osiernego. B\u00f3g wyznaczy\u0142 dla niego niezwykle wa\u017cn\u0105 rol\u0119 \u2013 realizacj\u0119 misji przekazanej siostrze Faustynie. Temu dzie\u0142u po\u015bwi\u0119ci\u0142 on niemal\u017ce ca\u0142e swe \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n

Micha\u0142 Sopo\u0107ko urodzi\u0142 si\u0119 l listopada 1888 r. w Nowosadach na Wile\u0144szczy\u017anie w rodzinie szlacheckiej piel\u0119gnuj\u0105cej tradycje patriotyczne. Mimo trudnych warunk\u00f3w bytowych rodzice zadbali o jego podstawowe wykszta\u0142cenie. Ci\u0119\u017cka praca na roli, konieczno\u015b\u0107 ci\u0105g\u0142ej walki o byt rodzinny stanowi\u0142y dla cz\u0142onk\u00f3w rodziny Sopo\u0107k\u00f3w szko\u0142\u0119 \u017cycia i charakter\u00f3w. Postawa moralna rodzic\u00f3w, ich g\u0142\u0119boka pobo\u017cno\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 rodzicielska wp\u0142yn\u0119\u0142y na w\u0142a\u015bciwy rozw\u00f3j duchowy Micha\u0142a i jego rodze\u0144stwa. W rodzinie praktykowano wsp\u00f3lne codzienne modlitwy i regularne ucz\u0119szczanie na nabo\u017ce\u0144stwa do ko\u015bcio\u0142a parafialnego odleg\u0142ego o 18 km, do kt\u00f3rego doje\u017cd\u017cano wozem zaprz\u0119\u017conym w konie. Atmosfera panuj\u0105ca w domu Sopo\u0107k\u00f3w rozbudzi\u0142a w Michale ju\u017c od dzieci\u0144stwa gor\u0105c\u0105 pobo\u017cno\u015b\u0107 i pragnienie po\u015bwi\u0119cenia si\u0119 s\u0142u\u017cbie Bo\u017cej w kap\u0142a\u0144stwie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

W 1910 r. Micha\u0142 Sopo\u0107ko rozpocz\u0105\u0142 czteroletnie studia w Seminarium Duchownym w Wilnie, kt\u00f3re m\u00f3g\u0142 kontynuowa\u0107 dzi\u0119ki zapomodze przyznanej mu przez rektora. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie otrzyma\u0142 15 czerwca 1914 r.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pierwsze lata pos\u0142ugi kap\u0142a\u0144skiej w Wilnie<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Jako kap\u0142an Micha\u0142 Sopo\u0107ko zosta\u0142 skierowany w charakterze wikariusza do parafii Taboryszki ko\u0142o Wilna. Opr\u00f3cz pe\u0142nionych obowi\u0105zk\u00f3w, z w\u0142asnej inicjatywy poprosi\u0142 o umo\u017cliwienie mu prowadzenia niedzielnej katechezy z m\u0142odzie\u017c\u0105. Pierwszy rok pracy duszpasterskiej uwie\u0144czony zosta\u0142 uroczysto\u015bci\u0105 pierwszej Komunii \u015bw. dla oko\u0142o 500 dzieci.<\/p>\n\n\n\n

W lecie 1915 r. przez Taboryszki przeszed\u0142 front wojny niemiecko-rosyjskiej. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko pomimo zagro\u017ce\u0144 wynikaj\u0105cych z dzia\u0142a\u0144 wojennych odprawia\u0142 przypadaj\u0105ce na ten czas nabo\u017ce\u0144stwa, a tak\u017ce w pe\u0142ni uczestniczy\u0142 w \u017cyciu parafian. Zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 o\u015bwiatow\u0105, otwieraj\u0105c nowe szko\u0142y w s\u0105siednich miejscowo\u015bciach. Z czasem sta\u0142o si\u0119 to powodem do prze\u015bladowania przez niemieckie w\u0142adze okupacyjne, kt\u00f3re pocz\u0105tkowo by\u0142y tolerancyjne wobec jego dzia\u0142alno\u015bci, a nawet wspiera\u0142y j\u0105 materialnie. Jednak z up\u0142ywem czasu zacz\u0119to konsekwentnie utrudnia\u0107 wyjazdy ks. Sopo\u0107ki do Wilna w celu sprowadzania nauczycieli do organizowanych szk\u00f3\u0142. W ten spos\u00f3b zosta\u0142 zmuszony do opuszczenia Taboryszek.<\/p>\n\n\n\n

W 1918 r., ks. Sopo\u0107ko otrzyma\u0142 od \u00f3wczesnych w\u0142adz ko\u015bcielnych w Wilnie pozwolenie na wyjazd do Warszawy, na studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu. Choroba i sytuacja polityczna w Polsce uniemo\u017cliwi\u0142y mu podj\u0119cie studi\u00f3w. Gdy po odbytym leczeniu powr\u00f3ci\u0142 do Warszawy, aby podj\u0105\u0107 nauk\u0119, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce uniwersytet zosta\u0142 zamkni\u0119ty z powodu dzia\u0142a\u0144 wojennych. Zg\u0142osi\u0142 si\u0119 wi\u0119c jako ochotnik do duszpasterstwa wojskowego. Biskup polowy Wojska Polskiego mianowa\u0142 go kapelanem wojskowym i skierowa\u0142 do pos\u0142ugi duszpasterskiej przy organizuj\u0105cym si\u0119 w tym czasie Szpitalu Polowym w Warszawie.<\/p>\n\n\n\n

Po up\u0142ywie miesi\u0105ca na w\u0142asne \u017cyczenie skierowany zosta\u0142 na front do Wile\u0144skiego Pu\u0142ku. Niezw\u0142ocznie rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 duszpastersk\u0105 w\u015br\u00f3d walcz\u0105cych na froncie \u017co\u0142nierzy. Opr\u00f3cz pos\u0142ugi sakramentalnej udziela\u0142 pomocy rannym pozbawionym opieki szpitalnej, kt\u00f3rzy znajdowali si\u0119 w bardzo trudnych warunkach. Po d\u0142ugim, uci\u0105\u017cliwym przemarszu razem z walcz\u0105cym wojskiem, ponownie u ks. Sopo\u0107ki pojawi\u0142y si\u0119 problemy zdrowotne. W zwi\u0105zku z tym skierowano go na leczenie do szpitala wojskowego, gdzie w czasie trwaj\u0105cego kilka tygodni okresu rekonwalescencji pomaga\u0142 w duchowej opiece nad chorymi. Po zako\u0144czonej kuracji przydzielono mu funkcje kapelana wojskowego w Obozie Szkoleniowym dla oficer\u00f3w w Warszawie. Do jego obowi\u0105zk\u00f3w nale\u017ca\u0142y: cotygodniowe pogadanki religijno\u2212moralne dla oficer\u00f3w i podoficer\u00f3w z r\u00f3\u017cnych formacji oraz obs\u0142uga dw\u00f3ch szpitali wojskowych.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko jako Kapelan wojskowy Obozu Szkoleniowego oficer\u00f3w<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

W ramach prowadzonych wyk\u0142ad\u00f3w ks. Sopo\u0107ko porusza\u0142 zagadnienia z dogmatyki i historii Ko\u015bcio\u0142a, omawia\u0142 katechizm oraz podejmowa\u0142 aktualne tematy dotycz\u0105ce s\u0142u\u017cby wojskowej. Poruszana problematyka religijno\u2212moralna i patriotyczna zosta\u0142y wysoko ocenione przez prze\u0142o\u017conych. Ministerstwo Wojny wyda\u0142o je drukiem zobowi\u0105zuj\u0105c oficer\u00f3w do zapoznania z nimi rekrut\u00f3w we wszystkich oddzia\u0142ach.<\/p>\n\n\n\n

W pa\u017adzierniku 1919 r., mimo trwaj\u0105cej wojny wznowiono dzia\u0142alno\u015b\u0107 uniwersytetu. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko zapisa\u0142 si\u0119 na sekcj\u0119 teologii moralnej oraz na wyk\u0142ady z prawa i filozofii. Od tego momentu musia\u0142 dzieli\u0107 sw\u00f3j czas na studia i pos\u0142ug\u0119 w wojsku. Dodatkowo zajmowa\u0142 si\u0119 jeszcze organizowaniem dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Czuwa\u0142 nad funkcjonowaniem Bratniej Pomocy \u017bo\u0142nierskiej (by\u0142 jej prezesem), gospody \u017co\u0142nierskiej oraz szko\u0142y dla osieroconych dzieci z rodzin wojskowych. W lecie 1920 r. by\u0142 \u015bwiadkiem za\u0142amania si\u0119 frontu, a zaraz potem ju\u017c w Warszawie, prze\u017cy\u0142 jej bohatersk\u0105 obron\u0119 oraz przezwyci\u0119\u017cenie ofensywy sowieckiej. Po latach w swoich Wspomnieniach ks. Sopo\u0107ko skomentuje to wydarzenie jako nadzwyczajne zrz\u0105dzenie Bo\u017cej opatrzno\u015bci i znak mi\u0142osierdzia Bo\u017cego dla Polski wyproszonego modlitwami wiernych, kt\u00f3rzy w sierpniu t\u0142umnie wype\u0142niali ko\u015bcio\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

Pe\u0142ni\u0105c obowi\u0105zki kapelana wojskowego i studiuj\u0105c teologi\u0119 moraln\u0105, podj\u0105\u0142 jeszcze dodatkowe studia w Wy\u017cszym Instytucie Pedagogicznym. W 1923 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra teologii i szerzej zaj\u0105\u0142 si\u0119 dziedzin\u0105 pedagogiki. Wyniki bada\u0144 dotycz\u0105ce negatywnego wp\u0142ywu alkoholu na rozw\u00f3j uzdolnie\u0144 u m\u0142odzie\u017cy sta\u0142y si\u0119 baz\u0105 do napisania pracy dyplomowej \u201eAlkoholizm a m\u0142odzie\u017c szkolna\u201d, kt\u00f3ra uwie\u0144czy\u0142a studia ksi\u0119dza Sopo\u0107ki w Instytucie Pedagogicznym.<\/p>\n\n\n\n

Biskup wile\u0144ski Jerzy Matulewicz znaj\u0105c zas\u0142ugi i dokonania, a tak\u017ce wiedz\u0105c o teologicznym i pedagogicznym przygotowaniu ksi\u0119dza kapelana, zamierza\u0142 pozyska\u0107 go do pracy w diecezji. Na pocz\u0105tek chcia\u0142 mu powierzy\u0107 zorganizowanie duszpasterstwa m\u0142odzie\u017cy pozaszkolnej. Ksi\u0105dz Micha\u0142 zgodzi\u0142 si\u0119 na propozycj\u0119 biskupa i powr\u00f3ci\u0142 do pracy w Wilnie.<\/p>\n\n\n\n

Formalna decyzja nast\u0105pi\u0142a jesieni\u0105 1924 r. Jej moc\u0105 zosta\u0142 mianowany kierownikiem Wojskowego Rejonu Duszpasterstwa na Wile\u0144szczy\u017anie, kt\u00f3ry obejmowa\u0142 12 samodzielnych jednostek licz\u0105cych \u0142\u0105cznie ponad 10 000 \u017co\u0142nierzy. Przeniesienie do Wilna by\u0142o awansem, ale jednocze\u015bnie nak\u0142ada\u0142o wi\u0119ksze zadania i wi\u0119ksz\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107. Praca duszpasterska ksi\u0119dza Sopo\u0107ki jako kapelana w wojsku spotka\u0142a si\u0119 z uznaniem marsza\u0142ka J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego.<\/p>\n\n\n\n

Pomimo licznych obowi\u0105zk\u00f3w duszpasterskich kontynuowa\u0142 zaocznie studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego, przygotowuj\u0105c prac\u0119 doktorsk\u0105 z teologii moralnej pt. \u201eRodzina w prawodawstwie na ziemiach polskich\u201d. Prac\u0119 doktorsk\u0105 obroni\u0142 1 marca 1926 r. Po uzyskaniu doktoratu ks. Sopo\u0107ko zamierza\u0142 przygotowa\u0107 kolejn\u0105 prac\u0119, tym razem habilitacyjn\u0105. Zajmowanie si\u0119 nauk\u0105 wymaga\u0142o pos\u0142ugiwania si\u0119 obcymi j\u0119zykami. W tym celu podj\u0105\u0142 nauk\u0119 j\u0119zyka niemieckiego, angielskiego i francuskiego. Katechezy i nauki dla \u017co\u0142nierzy g\u0142oszone w j\u0119zyku rosyjskim w ko\u015bciele pw. \u015awi\u0119tej Tr\u00f3jcy w Wilnie (obecnie Sanktuarium Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia) przez kapelana wojskowego ksi\u0119dza Sopo\u0107k\u0119 cieszy\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c du\u017cym zainteresowaniem w\u015br\u00f3d wiernych.<\/p>\n\n\n\n

W latach 1927 i 1928 pe\u0142ni\u0105c ci\u0105gle funkcj\u0119 kierownika duszpasterstwa Okr\u0119gu Wojskowego, otrzyma\u0142 kolejne bardzo odpowiedzialne stanowiska ojca duchownego w seminarium duchownym i Kierownika Katedry Teologii Pastoralnej na Uniwersytecie Wile\u0144skim. Nowe obowi\u0105zki zmusza\u0142y go do stopniowego wycofywania si\u0119 z duszpasterstwa wojskowego.<\/p>\n\n\n\n

Jako ojciec duchowny w seminarium by\u0142 jednocze\u015bnie moderatorem Sodalicji Maria\u0144skiej, Ko\u0142a Eucharystycznego, Trzeciego Zakonu \u015aw. Franciszka i Ko\u0142a Kleryk\u00f3w Zwi\u0105zku Misyjnego Kleru. Inn\u0105 pos\u0142ug\u0105 rozci\u0105gaj\u0105c\u0105 si\u0119 na ca\u0142y pobyt ks. Sopo\u0107ki w Wilnie by\u0142o spowiadanie si\u00f3str zakonnych.<\/p>\n\n\n\n

Po uzyskaniu cz\u0119\u015bciowego zwolnienia z duszpasterstwa wojskowego jego zaj\u0119ciem, obok funkcji ojca duchownego w seminarium, by\u0142y wyk\u0142ady i praca naukowa. Jako \u017ce brak by\u0142o w tym czasie odpowiednich podr\u0119cznik\u00f3w sam opracowywa\u0142 skrypty do wyk\u0142adanych przez siebie przedmiot\u00f3w, kt\u00f3re nast\u0119pnie powielone przez student\u00f3w przez d\u0142ugie lata stanowi\u0142y pomoc w studiowaniu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
W\u015br\u00f3d student\u00f3w Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, 1929 r.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Badania naukowe ks. Sopo\u0107ki zwi\u0105zane by\u0142y g\u0142\u00f3wnie z prac\u0105 habilitacyjn\u0105 i dotyczy\u0142y zagadnie\u0144 wychowania i formacji duchowej. Aby zebra\u0107 materia\u0142y do podejmowanej pracy w lecie 1930 r. wybra\u0142 si\u0119 w podr\u00f3\u017c do r\u00f3\u017cnych bibliotek w krajach Europy Zachodniej. Podr\u00f3\u017c ta by\u0142a owocna zar\u00f3wno pod wzgl\u0119dem naukowym, jak i religijnym. Odwiedza\u0142 on bowiem jednocze\u015bnie miejsca kultu i o\u015brodki \u017cycia religijnego.<\/p>\n\n\n\n

Poza prac\u0105 nad przygotowaniem habilitacji, pisa\u0142 artyku\u0142y naukowe i popularnonaukowe z zakresu teologii pastoralnej, wyg\u0142asza\u0142 referaty naukowe i zajmowa\u0142 si\u0119 publicystyk\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Anga\u017cuj\u0105c si\u0119 coraz bardziej w prac\u0119 naukow\u0105, poprosi\u0142 Biskupa polowego i Arcybiskupa o zwolnienie z pos\u0142ugi kapelana i z funkcji ojca duchownego. Po pewnym czasie uzyska\u0142 ich zgod\u0119. Od wrze\u015bnia 1932 r. Sopo\u0107ko zamieszka\u0142 u Si\u00f3str wizytek, gdzie m\u00f3g\u0142 spokojnie doko\u0144czy\u0107 pisanie pracy habilitacyjnej, pod tytu\u0142em: \u201eCel, podmiot i przedmiot wychowania duchowego wed\u0142ug M. \u0141\u0119czyckiego\u201d. Habilitowa\u0142 si\u0119 15 maja 1934 r. Po habilitacji Ministerstwo Wyzna\u0144 Religijnych i O\u015bwiecenia Publicznego mianowa\u0142o go docentem Uniwersytetu Warszawskiego, a nast\u0119pnie Katedry Teologii Pastoralnej Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie.<\/p>\n\n\n\n

Od 1932 r. ksi\u0105dz Sopo\u0107ko by\u0142 spowiednikiem si\u00f3str w Zgromadzeniu Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re w tamtym czasie mia\u0142y dom zakonny w Wilnie. Tutaj w maju 1933 r. spotka\u0142 siostr\u0119 Faustyn\u0119 Kowalsk\u0105, kt\u00f3ra zosta\u0142a jego penitentk\u0105. Spotkanie to okaza\u0142o si\u0119 istotne dla ca\u0142ego dalszego \u017cycia ks. Sopo\u0107ki i jego przysz\u0142ej misji. Siostra Faustyna odnalaz\u0142szy \u015bwiat\u0142ego spowiednika i kierownika duchowego, coraz cz\u0119\u015bciej zacz\u0119\u0142a przedstawia\u0107 mu swoje prze\u017cycia zwi\u0105zane z objawieniami mi\u0142osiernego Zbawiciela. Z powodu braku czasu poleci\u0142 jej opisywa\u0107 w zeszycie swe wewn\u0119trzne do\u015bwiadczenia. W wolnych chwilach przegl\u0105da\u0142 zapisane teksty.<\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b powsta\u0142 \u201eDzienniczek\u201d \u015bw. siostry Faustyny. Siostra Faustyna powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na objawienia, kt\u00f3rych do\u015bwiadcza\u0142a przed przyjazdem do Wilna i w Wilnie, opowiedzia\u0142a ksi\u0119dzu Sopo\u0107ce o przekazanych jej poleceniach Pana Jezusa. By\u0142o to \u017c\u0105danie namalowania obrazu z wizerunkiem Najmi\u0142osierniejszego Zbawiciela, podj\u0119cie stara\u0144 o ustanowienie \u015awi\u0119ta Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia oraz powo\u0142anie nowego zgromadzenia zakonnego. Z up\u0142ywem czasu okaza\u0142o si\u0119, \u017ce realizacj\u0119 tych zada\u0144 opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca powierzy\u0142a ksi\u0119dzu Sopo\u0107ce.<\/p>\n\n\n\n

W lipcu 1934 r. ksi\u0105dz Sopo\u0107ko zosta\u0142 rektorem ko\u015bcio\u0142a pw. \u015aw. Micha\u0142a w Wilnie. Wydarzenie to mia\u0142o w latach p\u00f3\u017aniejszych niebagatelne znaczenie. To w tym ko\u015bciele 4 kwietnia 1937 r. zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony i umieszczony, na wyra\u017ane \u017cyczenie Pana Jezusa, pierwszy obraz Jezusa Mi\u0142osiernego. Siostra Faustyna opu\u015bci\u0142a Wilno w marcu 1936 r. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko pozostaj\u0105c z ni\u0105 w kontakcie listownym, a tak\u017ce odwiedzaj\u0105c j\u0105 w Krakowie realizowa\u0142 powierzone im wsp\u00f3lne dzie\u0142o przybli\u017cania \u015bwiatu tajemnicy Bo\u017cego mi\u0142osierdzia.<\/p>\n\n\n\n

W oparciu o nauczanie Ko\u015bcio\u0142a poszukiwa\u0142 teologicznych podstaw do ustanowienia nakazanego w objawieniach \u015awi\u0119ta Mi\u0142osierdzia. Wyniki swych bada\u0144 i argumentacj\u0119 za wprowadzeniem \u015bwi\u0119ta, przedstawi\u0142 w kilku artyku\u0142ach, w czasopismach teologicznych oraz w odr\u0119bnych pracach na temat idei Bo\u017cego mi\u0142osierdzia. W czerwcu 1936 r. wyda\u0142 w Wilnie pierwsz\u0105 broszur\u0119 \u201eMi\u0142osierdzie Bo\u017ce\u201d z obrazkiem Najmi\u0142osierniejszego Chrystusa na ok\u0142adce. Publikacj\u0119 przes\u0142a\u0142 wszystkim Biskupom zebranym na konferencji Episkopatu w Cz\u0119stochowie, jednak, od \u017cadnego z nich nie otrzyma\u0142 odpowiedzi. Drug\u0105 broszurk\u0119 \u201eMi\u0142osierdzie Bo\u017ce w liturgii\u201d wyda\u0142 w 1937 r. w Poznaniu.<\/p>\n\n\n\n

Z ide\u0105 Bo\u017cego mi\u0142osierdzia \u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c sprawa budowy ko\u015bcio\u0142a w Wilnie pod tym\u017ce tytu\u0142em. W 1938 r. powo\u0142any zosta\u0142 komitet budowy ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry do\u015b\u0107 szybko uzyska\u0142 potrzebne urz\u0119dowe pozwolenia. Z chwil\u0105 wybuchu wojny i wkroczeniu Armii Radzieckiej do Wilna, zaistnia\u0142a nowa sytuacja polityczna, kt\u00f3ra zniweczy\u0142a rozpocz\u0119te dzia\u0142ania. Wojska sowieckie rozgrabi\u0142y zgromadzone materia\u0142y budowlane. Zagin\u0119\u0142y r\u00f3wnie\u017c pieni\u0105dze przeznaczone na budow\u0119 z\u0142o\u017cone w bankach. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko zabiega\u0142 jeszcze raz w 1940 r. u w\u0142adz okupacyjnych o pozwolenie na wybudowanie przynajmniej kaplicy, jednak nie otrzyma\u0142 zgody. Trudna sytuacja wojny ogarniaj\u0105cej coraz szersze tereny Europy, dotykaj\u0105ca ludno\u015b\u0107 wielu narod\u00f3w i szerz\u0105ce si\u0119 wraz z ni\u0105 z\u0142o, wzmacnia\u0142y coraz bardziej przekonanie o potrzebie Bo\u017cego zmi\u0142owania nad \u015bwiatem. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko pocz\u0105\u0142 wi\u0119c z jeszcze wi\u0119kszym przekonaniem g\u0142osi\u0107 ide\u0119 Bo\u017cego mi\u0142osierdzia, w kt\u00f3rym dostrzega\u0142 ratunek dla \u015bwiata. Ksi\u0119\u017ca proboszczowie z Wilna, a tak\u017ce z prowincji, zapraszali go z konferencjami. W Wielkim Po\u015bcie w katedrze wile\u0144skiej na nabo\u017ce\u0144stwach pasyjnych wyg\u0142asza\u0142 kazania o Bo\u017cym mi\u0142osierdziu, na kt\u00f3re \u015bci\u0105ga\u0142y t\u0142umy wiernych z ca\u0142ego Wilna i kt\u00f3re odbi\u0142y si\u0119 szerokim echem w ca\u0142ym mie\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n

W tym samym czasie ks. Sopo\u0107ko rozpocz\u0105\u0142 opracowywanie traktatu o idei Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i potrzebie ustanowienia \u015bwi\u0119ta ku jego czci: \u201eDe Misericordia Dei deque eiusdem festo instituendo\u201d. Do pracy tej zach\u0119ci\u0142 go jeszcze przed wojn\u0105 kardyna\u0142 August Hlond, kt\u00f3remu przedstawi\u0142 swe badania naukowe dotycz\u0105ce sprawy kultu Bo\u017cego mi\u0142osierdzia.<\/p>\n\n\n\n

W czerwcu 1940 r. Litwa zosta\u0142a ponownie zaj\u0119ta przez Armi\u0119 Radzieck\u0105 i po miesi\u0105cu w\u0142\u0105czona do Zwi\u0105zku Radzieckiego jako jego pi\u0119tnasta republika. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko zmuszony by\u0142 przerwa\u0107 spotkania zorganizowanych grup, kt\u00f3rymi si\u0119 opiekowa\u0142. Pozbawiony zosta\u0142 tak\u017ce mo\u017cliwo\u015bci wydania traktatu o Bo\u017cym Mi\u0142osierdziu. Z pomoc\u0105 przysz\u0142a mu Jadwiga Osi\u0144ska, kt\u00f3ra jako znawczyni filologii klasycznej zaj\u0119\u0142a si\u0119 stron\u0105 j\u0119zykow\u0105 traktatu. W konspiracji i z pomoc\u0105 swych znajomych kopiowa\u0142a go na powielaczu. Nast\u0119pnie zatroszczy\u0142a si\u0119 o to, aby jego egzemplarze dotar\u0142y do os\u00f3b, kt\u00f3re mia\u0142y mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyjazdu z Wilna. T\u0105 drog\u0105 dzie\u0142o ks. Sopocki trafi\u0142o do wielu kraj\u00f3w, a przede wszystkim do biskup\u00f3w Europy i \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n

Ze wzgl\u0119du na g\u0142oszon\u0105 ide\u0119 Bo\u017cego mi\u0142osierdzia i szerzenie jego kultu Micha\u0142 Sopo\u0107ko by\u0142 poszukiwany przez w\u0142adze radzieckie. Uprzedzony przez urz\u0119dniczk\u0119 z biura meldunkowego zdo\u0142a\u0142 unikn\u0105\u0107 aresztowania. Dla bezpiecze\u0144stwa wyjecha\u0142 z Wilna. Gdy zagro\u017cenie min\u0119\u0142o powr\u00f3ci\u0142 i podj\u0105\u0142 wyk\u0142ady w seminarium duchownym, w kt\u00f3rym mimo trudnych warunk\u00f3w materialnych i lokalowych rozpocz\u0119to nowy rok akademicki 1940\/41. Ponownie zamieszka\u0142 przy ko\u015bciele \u015aw. Micha\u0142a, gdzie wcze\u015bniej zosta\u0142 umieszczony i otaczany coraz wi\u0119ksz\u0105 czci\u0105 obraz Najmi\u0142osierniejszego Zbawiciela.<\/p>\n\n\n\n

W dniu 22 czerwca 1941 r. wybuch\u0142a wojna niemiecko-sowiecka. Wilno wkr\u00f3tce znalaz\u0142o si\u0119 pod niemieck\u0105 okupacj\u0105. Szczeg\u00f3lnej dyskryminacji poddana zosta\u0142a ludno\u015b\u0107 \u017cydowska. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko udziela\u0142 im materialnego i duchowego wsparcia. Tego rodzaju post\u0119powanie grozi\u0142o daleko id\u0105cymi konsekwencjami z utrat\u0105 \u017cycia w\u0142\u0105cznie. Gestapo wpad\u0142o na \u015blad jego dzia\u0142alno\u015bci, a nawet z tego powodu przez kilka dni przetrzymywa\u0142o go w areszcie.<\/p>\n\n\n\n

Pod koniec 1941 r. Niemcy nasilili terror okupacyjny. W ostatni\u0105 niedziel\u0119 Adwentu, z powodu rzekomej epidemii zamkn\u0119li wszystkie ko\u015bcio\u0142y w Wilnie, a nast\u0119pnie 3 marca 1942 r. podj\u0119li szerok\u0105 akcj\u0119 przeciw duchowie\u0144stwu. Aresztowali profesor\u00f3w i alumn\u00f3w seminarium duchownego oraz prawie wszystkich ksi\u0119\u017cy pracuj\u0105cych w Wilnie. W tym samym czasie tak\u017ce w mieszkaniu ksi\u0119dza Sopo\u0107ki gestapowcy urz\u0105dzili zasadzk\u0119. Ostrze\u017cony przez swoj\u0105 gospodyni\u0119, w po\u015bpiechu dotar\u0142 do Kurii Arcybiskupiej, aby powiadomi\u0107 arcybiskupa o gro\u017c\u0105cym niebezpiecze\u0144stwie. Poprosi\u0142 o zwolnienie z wyk\u0142ad\u00f3w w seminarium oraz o b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo na czas ukrywania si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

W przebraniu opu\u015bci\u0142 Wilno aby przedosta\u0107 si\u0119 do znajduj\u0105cego si\u0119 cztery kilometry od Wilna klasztoru Si\u00f3str Urszulanek w Czarnym Borze. Siostry udzieli\u0142y mu pomocy umieszczaj\u0105c go w wynajmowanym przez nie domu na skraju lasu. Gestapo poszukiwa\u0142o go niemal\u017ce po ca\u0142ej Litwie wypytuj\u0105c o niego zw\u0142aszcza ksi\u0119\u017cy na plebaniach. Za po\u015brednictwem zaufanych os\u00f3b otrzyma\u0142 dow\u00f3d osobisty na nazwisko Wac\u0142awa Rodziewicza. Od tego czasu ks. Sopo\u0107ko uchodzi\u0142 za cie\u015bl\u0119 i stolarza, wykonuj\u0105c proste narz\u0119dzia i sprz\u0119ty dla miejscowej ludno\u015bci. Codziennie wcze\u015bnie rano odprawia\u0142 Msz\u0119 \u015bw., a potem mia\u0142 du\u017co czasu na modlitw\u0119 i osobiste refleksje.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko w Czarnym Borze u si\u00f3str Urszulanek zmieni\u0142 nazwisko i wygl\u0105d<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Systematycznie, co par\u0119 tygodni udawa\u0142 si\u0119 do domu si\u00f3str w Czarnym Borze w celu odbycia spowiedzi. Ponadto zajmowa\u0142 si\u0119 prac\u0105 naukow\u0105 w oparciu o literatur\u0119 dostarczan\u0105 mu przez Osi\u0144sk\u0105 i jej towarzyszki.<\/p>\n\n\n\n

W lecie 1944 r. wojska sowieckie otoczy\u0142y Wilno i po kilkutygodniowym obl\u0119\u017ceniu okupanci niemieccy zostali zmuszeni do wycofania si\u0119 z miasta. Pomimo niezwykle trudnych warunk\u00f3w bytowych, abp Ja\u0142brzykowski postanowi\u0142 rozpocz\u0105\u0107 wyk\u0142ady w seminarium duchownym. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko powr\u00f3ci\u0142 z ukrycia do Wilna i podj\u0105\u0142 wyznaczone mu przez arcybiskupa zaj\u0119cia. W ka\u017cd\u0105 niedziel\u0119 wraz z innymi profesorami i alumnami wyje\u017cd\u017ca\u0142 do parafii wiejskich w celu zbierania ofiar z produkt\u00f3w rolnych, aby zapewni\u0107 egzystencj\u0119 studentom w seminarium. Udziela\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w pracy duszpasterskiej poza Wilnem, w czasie kt\u00f3rej mia\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 g\u0142oszenia idei Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia.<\/p>\n\n\n\n

W\u0142adze republiki sowieckiej pomimo antyreligijnego nastawienia pocz\u0105tkowo tolerowa\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107 duszpastersk\u0105. Jednak z up\u0142ywem czasu stopniowo zacz\u0119\u0142y ogranicza\u0107 prac\u0119 kap\u0142an\u00f3w, a w szczeg\u00f3lno\u015bci katechizacj\u0119 m\u0142odzie\u017cy i dzieci. Spotkania w parafiach organizowane by\u0142y w tajemnicy, jednak informacje o nich dociera\u0142y do w\u0142adz. W tej sprawie ksi\u0105dz Sopo\u0107ko zosta\u0142 wezwany do komisariatu. Pojawi\u0142o si\u0119 realne niebezpiecze\u0144stwo wprowadzenia wobec niego sankcji karnych, \u0142\u0105cznie z ewentualno\u015bci\u0105 wywiezienia na Sybir.<\/p>\n\n\n\n

W lipcu 1947 r. ks. Sopo\u0107ko otrzyma\u0142 od przebywaj\u0105cego ju\u017c w Bia\u0142ymstoku abpa R. Ja\u0142brzykowskiego opatrzno\u015bciowe wezwanie przyjazdu do pracy w Polsce. Postanowi\u0142 wi\u0119c jak najszybciej opu\u015bci\u0107 Wilno, tym bardziej, \u017ce ko\u0144czy\u0142 si\u0119 okres wyznaczony na repatriacj\u0119 ludno\u015bci polskiej z Litwy. Przed wyjazdem nawiedzi\u0142 kaplic\u0119 Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia w Ostrej Bramie i w ko\u0144cu sierpnia 1947 r. do\u0142\u0105czy\u0142 do ostatniego transportu Polak\u00f3w opuszczaj\u0105cych Wilno. Po przyje\u017adzie do Bia\u0142egostoku zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do abpa Ja\u0142brzykowskiego w celu otrzymania zlece\u0144 do podj\u0119cia nowych funkcji.<\/p>\n\n\n\n

We wrze\u015bniu 1947 r. ksi\u0105dz Sopo\u0107ko na kilka dni wyjecha\u0142 do My\u015bliborza, gdzie Jadwiga Osi\u0144ska i Izabela Naborowska pierwsze matki Zgromadzenia, organizowa\u0142y pocz\u0105tki wsp\u00f3lnotowego \u017cycia zakonnego. By\u0142o to pierwsze spotkanie po wyje\u017adzie si\u00f3str z Wilna. Od tego czasu z siostrami za\u0142o\u017conego Zgromadzenia utrzymywa\u0142 sta\u0142y kontakt, s\u0142u\u017c\u0105c rad\u0105, duchowym i materialnym wsparciem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ksi\u0105dz Micha\u0142 Sopo\u0107ko z c\u00f3rkami duchowymi 1970 r<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

W pa\u017adzierniku 1947 r. rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 zaj\u0119cia w seminarium duchownym w Bia\u0142ymstoku. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko prowadzi\u0142 takie same wyk\u0142ady jak w Wilnie: katechetyk\u0119, pedagogik\u0119, psychologi\u0119 i histori\u0119 filozofii. Praca w seminarium nie ogranicza\u0142a si\u0119 jedynie do wyk\u0142ad\u00f3w, by\u0142 tak\u017ce spowiednikiem alumn\u00f3w i wielokrotnie prowadzi\u0142 dla nich rekolekcje. R\u00f3wnocze\u015bnie zajmowa\u0142 si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 duszpastersk\u0105, religijno-spo\u0142eczn\u0105 i o\u015bwiatow\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Profesor Seminarium Duchownego w Bia\u0142ymstoku<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Wa\u017cn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 tej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142a praca o\u015bwiatowa nad trze\u017awo\u015bci\u0105 w spo\u0142ecze\u0144stwie. Najbardziej anga\u017cuj\u0105cym i drogim mu dzie\u0142em by\u0142a sprawa szerzenia kultu Bo\u017cego mi\u0142osierdzia. Temu dzie\u0142u by\u0142 oddany i wierny do ko\u0144ca \u017cycia. Nie zra\u017ca\u0142 si\u0119 oporami w\u0142adz ko\u015bcielnych w aprobowaniu kultu, kt\u00f3rych powodem by\u0142y nieprawid\u0142owo\u015bci w spontanicznym i oddolnym szerzeniu si\u0119 nabo\u017ce\u0144stwa. Przyczyn\u0105 tego by\u0142y ukazuj\u0105ce si\u0119 r\u00f3\u017cne publikacje nie zawsze poprawnie ujmuj\u0105ce ide\u0119 Bo\u017cego mi\u0142osierdzia. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko niestrudzenie prostowa\u0142 b\u0142\u0119dy i wyja\u015bnia\u0142 teologiczne podstawy dla tego kultu.<\/p>\n\n\n\n

Podobnie jak w Wilnie, tak\u017ce i w Bia\u0142ymstoku, ks. Sopo\u0107ko by\u0142 spowiednikiem si\u00f3str zakonnych. Spowiada\u0142 mi\u0119dzy innymi siostry ze Zgromadzenia Misjonarek \u015awi\u0119tej Rodziny, kt\u00f3re wtedy mia\u0142y sw\u00f3j dom w Bia\u0142ymstoku przy ulicy Poleskiej. Przychodz\u0105c tam z pos\u0142ug\u0105 duchow\u0105, dostrzeg\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozszerzenia swojej pos\u0142ugi na okolicznych mieszka\u0144c\u00f3w. Dzi\u0119ki jego staraniom, 27 listopada 1957 r. w uroczysto\u015b\u0107 Chrystusa Kr\u00f3la, w domu Si\u00f3str odby\u0142o si\u0119 po\u015bwi\u0119cenie kaplicy pw. \u015awi\u0119tej Rodziny.<\/p>\n\n\n\n

Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 na sta\u0142e zamieszka\u0142 u Si\u00f3str Misjonarek, gdzie kontynuowa\u0142 pos\u0142ug\u0119 duszpastersk\u0105. Bogata osobowo\u015b\u0107 kap\u0142a\u0144ska, jego duchowo\u015b\u0107 i autorytet, wynikaj\u0105ce z niezwyk\u0142ych do\u015bwiadcze\u0144 \u017cyciowych, a przy tym wielka skromno\u015b\u0107 osobista, przyci\u0105ga\u0142y wiernych.<\/p>\n\n\n\n

W tym czasie ksi\u0105dz Sopo\u0107ko podj\u0105\u0142 jeszcze raz inicjatyw\u0119 zbudowania ko\u015bcio\u0142a, tym razem w Bia\u0142ymstoku. Doprowadzi\u0142 do kupna placu wraz z domem, kt\u00f3rego koszty prawie w po\u0142owie pokry\u0142 z w\u0142asnych oszcz\u0119dno\u015bci. Z projektowanym ko\u015bcio\u0142em \u0142\u0105czy\u0142 powzi\u0119te jeszcze w Wilnie plany zbudowania \u015bwi\u0105tyni pod wezwaniem Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. I tym razem zmuszony by\u0142 pogodzi\u0107 si\u0119 z upadkiem swoich zamierze\u0144.<\/p>\n\n\n\n

W 1958 r. podczas g\u0142oszenia rekolekcji kap\u0142a\u0144skich ks. Sopo\u0107ko dozna\u0142 uszkodzenia nerwu twarzowego. Od tego czasu, g\u0142o\u015bne m\u00f3wienie do wi\u0119kszego audytorium kosztowa\u0142o go wiele si\u0142. Pi\u0119tno na zdrowiu pozostawi\u0142 tak\u017ce wypadek samochodowy, kt\u00f3remu uleg\u0142 w lutym 1962 r. w Zakopanem, gdzie uczestniczy\u0142 w zje\u017adzie profesor\u00f3w teologii pastoralnej. Koniecznym sta\u0142o si\u0119 przej\u015bcie na emerytur\u0119, kt\u00f3re zaskoczy\u0142o ksi\u0119dza Sopo\u0107k\u0119. Zawsze czynny, zaanga\u017cowany w rozliczne prace i obowi\u0105zki, po raz pierwszy w \u017cyciu, wy\u0142\u0105czaj\u0105c okres ukrywania si\u0119 w Czarnym Borze, posiada\u0142 niczym nie ograniczony czas wy\u0142\u0105cznie do w\u0142asnej dyspozycji.<\/p>\n\n\n\n

Pe\u0142ni\u0105c pos\u0142ug\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 w kaplicy przy ulicy Poleskiej, zaj\u0105\u0142 si\u0119 wyka\u0144czaniem rozpocz\u0119tych opracowa\u0144 dotycz\u0105cych idei Bo\u017cego mi\u0142osierdzia. Mia\u0142 wiele zebranych materia\u0142\u00f3w i rozpocz\u0119te opracowania oraz nowe przemy\u015blenia. Zabra\u0142 si\u0119 wi\u0119c rzetelnie do pisania. W efekcie opracowa\u0142 szereg dzie\u0142, na czo\u0142o kt\u00f3rych wysuwa si\u0119 czterotomowa praca: \u201eMi\u0142osierdzie Boga w dzie\u0142ach Jego\u201d. Dzie\u0142o to zosta\u0142o przet\u0142umaczone na j\u0119zyk angielski i wydane dzi\u0119ki ofiarno\u015bci przebywaj\u0105cych na zachodzie os\u00f3b oddanych sprawie mi\u0142osierdzia Bo\u017cego. Pierwszy tom w j\u0119zyku polskim zosta\u0142 wydany w Londynie w 1959 r., a pozosta\u0142e trzy w latach 60. w Pary\u017cu.<\/p>\n\n\n\n

Wa\u017cn\u0105 okoliczno\u015bci\u0105 pog\u0142\u0119biaj\u0105c\u0105 zaanga\u017cowanie ksi\u0119dza Sopo\u0107ki by\u0142 fakt rozpowszechniania si\u0119 nabo\u017ce\u0144stwa do Bo\u017cego mi\u0142osierdzia oraz zainteresowanie si\u0119 t\u0105 ide\u0105 teolog\u00f3w. Innym istotnym bod\u017acem i zach\u0119t\u0105 do pracy misyjnej na rzecz Bo\u017cego mi\u0142osierdzia by\u0142o rozpocz\u0119cie w 1965 r. przez abpa krakowskiego Karola Wojty\u0142\u0119 procesu informacyjnego siostry Faustyny Kowalskiej. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko tak\u017ce zosta\u0142 w ten proces zaanga\u017cowany, wyst\u0119puj\u0105c w roli \u015bwiadka.<\/p>\n\n\n\n

Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko doczeka\u0142 pi\u0119knego jubileuszu 60-lecia pos\u0142ugi kap\u0142a\u0144skiej. Uroczysto\u015b\u0107 ta w odczuciu i ocenie wielu jej uczestnik\u00f3w by\u0142a mocno sp\u00f3\u017anion\u0105 moraln\u0105 nagrod\u0105 dla czcigodnego kap\u0142ana, wielce zas\u0142u\u017conego dla sprawy Bo\u017cej \u2013 zw\u0142aszcza w dziele szerzenia kultu Bo\u017cego mi\u0142osierdzia.<\/p>\n\n\n\n

Jedynym znakiem uznania wielorakich zas\u0142ug dla Ko\u015bcio\u0142a i archidiecezji Bia\u0142ostockiej by\u0142o mianowanie ksi\u0119dza Jubilata kanonikiem gremialnym Kapitu\u0142y Bazyliki Metropolitalnej dopiero w 1972 r., u samego schy\u0142ku \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko w ca\u0142ym swym \u017cyciu by\u0142 cz\u0142owiekiem czynu o mocnej podbudowie duchowej. Gdy ust\u0119powa\u0142a sprawno\u015b\u0107 fizyczna i przysz\u0142y niedomagania, sfera ducha sta\u0142a si\u0119 przedmiotem jego zaanga\u017cowania i s\u0142u\u017cby sprawom Bo\u017cym.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Cytaty z lektur pozostawione w Jego \u201eDzienniku\u201d \u015bwiadcz\u0105, \u017ce tak w\u0142a\u015bnie pojmowa\u0142 ostatni\u0105 swoj\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119:<\/p>\n\n\n\n

\u00ab Staro\u015b\u0107 nale\u017cy traktowa\u0107 jako powo\u0142anie do wi\u0119kszej mi\u0142o\u015bci Boga i bli\u017aniego. B\u00f3g ma wzgl\u0119dem starych nowe plany pog\u0142\u0119bienia cz\u0142owieka przez ujawnienie mu swego wewn\u0119trznego \u017cycia twarz\u0105 w twarz. Jedynym aktem skutecznym, do kt\u00f3rego jeste\u015bmy zdolni, jest modlitwa. W tej czynnej bierno\u015bci wszystko si\u0119 przygotowuje, wszystko si\u0119 decyduje, wszystko wypracowuje. Niebo b\u0119dzie odmawianiem \u201eOJCZE NASZ\u201d \u00bb.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Pomimo obop\u00f3lnie poczynionych stara\u0144, aby ostatni okres \u017cycia sp\u0119dzi\u0107 w domu generalnym za\u0142o\u017conego Zgromadzenia Si\u00f3str Jezusa Mi\u0142osiernego w Gorzowie Wlkp., ks. Sopo\u0107ko nie zdecydowa\u0142 si\u0119 na wyjazd ze wzgl\u0119du na zaistnia\u0142e niedomagania zdrowotne, kt\u00f3re w znacznym stopniu utrudni\u0142y by mu adaptacj\u0119 w nowym \u015brodowisku. Pozosta\u0142 w Bia\u0142ymstoku do ko\u0144ca \u017cycia. Zmar\u0142 w sobotni wiecz\u00f3r 15 lutego 1975 r., w swoim pokoju przy ul. Poleskiej, w dzie\u0144 wspomnienia \u015bwi\u0119tego Faustyna, patrona siostry Faustyny Kowalskiej, nie doczekawszy aprobaty nowych form kultu Bo\u017cego mi\u0142osierdzia przez Ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n

W 1959 r. Kongregacja \u015awi\u0119tego Oficjum (dzi\u015b Kongregacja Nauki Wiary) zakaza\u0142a propagowania obraz\u00f3w i pism przedstawiaj\u0105cych kult Bo\u017cego mi\u0142osierdzia w formach przedstawionych przez siostr\u0119 Faustyn\u0119 z powodu rozpowszechnienia niepoprawnych t\u0142umacze\u0144. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko z pokor\u0105 podporz\u0105dkowa\u0142 si\u0119 tej decyzji, po\u015bwi\u0119caj\u0105c si\u0119 g\u0142\u00f3wnie pracy naukowej, uzasadniaj\u0105c podstawy teologiczne dla tego kultu.<\/p>\n\n\n\n

Dopiero trzy lata po \u015bmierci ksi\u0119dza Sopo\u0107ki \u2013 15 kwietnia 1978 r. \u2013 cofni\u0119to Notyfikacj\u0119 zakazuj\u0105c\u0105 g\u0142oszenie nowych form kultu Bo\u017cego mi\u0142osierdzia. \u201e\u015awi\u0119ta Kongregacja wzi\u0105wszy pod uwag\u0119 wiele oryginalnych dokument\u00f3w nieznanych w 1959 r., rozwa\u017cywszy okoliczno\u015bci dog\u0142\u0119bnie zmienione, maj\u0105c na wzgl\u0119dzie opinie wielu Ordynariuszy Polskich, og\u0142asza, \u017ce zakazy zawarte w cytowanej Notyfikacji, ju\u017c nie s\u0105 wi\u0105\u017c\u0105ce\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\u201eTyle koron b\u0119dzie w koronie jego, ile dusz si\u0119 zbawi przez dzie\u0142o to\u201d<\/p>Jezus. Dziennik Santa Faustyny, 90.<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

\u201eU st\u00f3p Pana Jezusa widzia\u0142am swego spowiednika, a za nim wielka liczba duchownych najwy\u017cszych, kt\u00f3rych stroj\u00f3w nigdy nie widzia\u0142am, tylko w widzeniu. A za nimi r\u00f3\u017cne stany duchowne; dalej widzia\u0142am wielkie t\u0142umy ludzi, kt\u00f3rych okiem ogarn\u0105\u0107 nie mog\u0142am. Widzia\u0142am z Hostii wychodz\u0105ce te dwa promienie, jakie s\u0105 w tym obrazie, kt\u00f3re si\u0119 \u015bci\u015ble z\u0142\u0105czy\u0142y ze sob\u0105, ale nie pomiesza\u0142y, i przesz\u0142y do r\u0105k mego spowiednika, a p\u00f3\u017aniej do r\u0105k tych duchownych i z ich r\u0105k przesz\u0142y do ludzi, i wr\u00f3ci\u0142y do Hostii\u201d<\/p>Santa Faustyna. Dziennik, 344.<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

\u017ar\u00f3d\u0142o: http:\/\/www.faustyna.eu\/sopocko_pla.htm<\/a>
Prawa autorskie zastrze\u017cone: \u00a9 opracowanie tekstu \u2013 Urszula Grzegorczyk
Konsultacja \u2013 siostra Maria Kalinowska, Zgromadzenie Si\u00f3str Jezusa Mi\u0142osiernego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201eNapisz, \u017ce dniem i noc\u0105 wzrok m\u00f3j spoczywa na nim, a \u017ce dopuszczam te przeciwno\u015bci, to dlatego, aby pomno\u017cy\u0107 jego zas\u0142ugi. Nie za pomy\u015blny wynik nagradzam, ale za cierpliwo\u015b\u0107 i trud dla mnie podj\u0119ty\u201d Jezus. Dziennik Santa Faustyny, 86. B\u0142ogos\u0142awiony ksi\u0105dz Micha\u0142 Sopo\u0107ko spowiednik i kierownik duchowy \u015bwi\u0119tej siostry Faustyny, by\u0142 bezpo\u015brednio zwi\u0105zany z tajemnic\u0105 … <\/p>\n

Czytaj dalej \u201eB\u0142ogos\u0142awiony ks. Micha\u0142 Sopo\u0107ko\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":751,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_lmt_disableupdate":"no","_lmt_disable":"","footnotes":""},"class_list":["post-755","page","type-page","status-publish","hentry"],"translation":{"provider":"WPGlobus","version":"3.0.6","language":"pl","enabled_languages":["en","es","it","fr","br","pl","vi"],"languages":{"en":{"title":true,"content":true,"excerpt":false},"es":{"title":true,"content":true,"excerpt":false},"it":{"title":true,"content":true,"excerpt":false},"fr":{"title":true,"content":true,"excerpt":false},"br":{"title":true,"content":true,"excerpt":false},"pl":{"title":true,"content":true,"excerpt":false},"vi":{"title":false,"content":false,"excerpt":false}}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.brothersofmercifuljesus.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/755","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.brothersofmercifuljesus.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.brothersofmercifuljesus.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.brothersofmercifuljesus.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.brothersofmercifuljesus.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=755"}],"version-history":[{"count":37,"href":"https:\/\/www.brothersofmercifuljesus.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/755\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1142,"href":"https:\/\/www.brothersofmercifuljesus.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/755\/revisions\/1142"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.brothersofmercifuljesus.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/751"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.brothersofmercifuljesus.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=755"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}